|
Behandeling en bejegening en
de WET
Klachten over BEHANDELING 1. Weigeren van een behandeling
Klachten over BEJEGENING
a. Onheuse bejegening
Klachtbrief
aan instelling of zorgverlener
B.
Klachtbrief aan de klachtencommissie
1. Weigeren van
behandeling
Wat
is behandeling?
Met
behandeling worden alle medische verrichtingen bedoeld. En dat zijn er veel.
Een paar voorbeelden zijn onderzoek, diagnose, operatie en nazorg. Maar ook
verpleegkundige handelingen en het voorschrijven en verstrekken van
medicijnen zijn een vorm van behandeling.
Klachten
U krijgt
niet de zorg die u nodig denkt te hebben. De huisarts weigert bijvoorbeeld
om op huisbezoek te komen ondanks uw dringende verzoek. Of u krijgt niet de
medicijnen die u wilt. Soms weigert een zorgverlener om iemand verder te
behandelen.
Rechten en plichten
WGBO
De relatie tussen u en uw zorgverlener is wettelijk geregeld. In de Wet
op de Geneeskundige Behandelingsovereenkomst (WGBO) zijn de rechten en
plichten van patiënten en zorgverleners vastgelegd. Volgens de WGBO kan een
zorgverlener beslissen of een behandeling wel of niet nodig is. Dat doet hij
op basis van de informatie die u geeft en op basis van zijn deskundigheid.
Waarom weigering?
Wanneer een zorgverlener een behandeling weigert moet hij goed uitleggen
waarom. Dat hoort bij zijn plicht om goede zorg te bieden. Een huisarts mag
een huisbezoek weigeren als hij denkt dat er geen medische noodzaak is. Hij
moet dan wel vertellen wat u kunt doen aan het probleem waarvoor u belt.
Goede redenen
Een zorgverlener mag niet zomaar een behandeling beëindigen. Hiervoor moeten
goede redenen zijn, bijvoorbeeld dat verdere behandeling medisch gezien geen
zin heeft.
TIPS:
Geef
volledige informatie
Informeer uw zorgverlener volledig over uw medische klachten. Alleen dan kan
hij een goede indruk krijgen van uw klachten en besluiten of behandeling
noodzakelijk is.
Vraag toelichting
Wanneer uw zorgverlener een behandeling weigert, vraag dan altijd om een
toelichting. Vraag ook naar andere oplossingen voor uw gezondheidsprobleem.
Vraag om een tweede mening
Als u het er niet mee eens bent dat een zorgverlener een behandeling weigert
of stopzet, kunt u om een tweede mening (second opinion) vragen. U kunt op
verschillende manieren om een tweede mening vragen:
- Vertel uw eigen zorgverlener dat u een tweede mening wilt. Hij kan u
doorverwijzen naar een collega.
- Vraag uw huisarts of hij een tweede mening voor u kan regelen. Hij kan u
verwijzen naar een andere zorgverlener.
- Uw zorgverzekeraars heeft meestal ook een regeling voor het geven van een
tweede mening. Neem voor de voorwaarden contact op met uw verzekeraar of
kijk in uw verzekeringspolis.
2. Verkeerde
diagnose
Wat
is diagnose?
Een
diagnose is een vaststelling van wat er medisch aan de hand is. De diagnose
is de eerste stap in het zorgproces. De volgende stap is de behandeling.
Daarom kan een diagnose u zekerheid geven: u weet waar u aan toe bent.
Klachten
Een
zorgverlener stelt een verkeerde diagnose en daardoor blijft een goede
behandeling uit. Of hij is nogal laat met de juiste diagnose, waardoor uw
behandeling later begint dan nodig.
Uit de praktijk
Mijn enkel was wel degelijk gebroken
Tijdens het squashen was ik vervelend gevallen. Mijn enkel deed zeer en mijn
voet stond in een rare positie. Ik ben naar de huisartsenpost gegaan en de
dienstdoende arts zei dat ik alleen een gekneusde enkel had en dat ik rust
moest houden. Na een week zouden de klachten wel over moeten zijn. Na tien
dagen ben ik naar mijn eigen huisarts gegaan omdat de klachten nog steeds
niet over waren. Bovendien stond mijn voet nog steeds in een rare positie.
Ik ben door mijn huisarts naar het ziekenhuis gestuurd voor foto’s. Daar
bleek dat ik een breuk had.
Rechten en plichten
WGBO
De relatie tussen u en uw zorgverlener is wettelijk geregeld. In de Wet op
de Geneeskundige Behandelingsovereenkomst (WGBO) zijn de rechten en plichten
van patiënten en zorgverleners vastgelegd. Volgens de WGBO moet een
zorgverlener zorg van goede kwaliteit geven. Het stellen van een juiste
diagnose is daar een onderdeel van.
Diagnose moeilijk
Lang niet altijd is duidelijk wat de oorzaak van uw klachten is. Ook niet
voor uw zorgverlener. Een diagnose stellen is een van de moeilijkste
onderdelen van de zorgverlening.
Niet deskundig genoeg? Doorverwijzen!
Om een goede diagnose te stellen verdiept de zorgverlener zich in uw
probleem. Hij moet deskundig genoeg zijn om dat te beoordelen. Anders
verwijst hij u door naar een zorgverlener die uw probleem beter kan
beoordelen, bijvoorbeeld een medisch specialist
De wet BIG
De wet op de Beroepen in de Individuele Gezondheidszorg (BIG) beschermt de
patiënt tegen ondeskundig handelen van zorgverleners. Volgens deze wet mogen
alleen zorgverleners met een wettelijk erkende opleiding een titel zoals
arts of verpleegkundige gebruiken. Ook mogen alleen vakbekwame zorgverleners
bepaalde handelingen uitvoeren. Zorgverleners die slechte kwaliteit van zorg
leveren of ten onrechte een titel gebruiken, kunnen strafmaatregelen worden
opgelegd.
TIPS
Geef
volledige informatie
Informeer de zorgverlener zo goed en volledig mogelijk over uw probleem.
Houd zonodig een dagboekje bij waarin u uw klachten beschrijft. Dat kan de
zorgverlener helpen bij het stellen van de juiste diagnose.
Vraag om een tweede mening
Als u twijfelt over een diagnose, kunt u om een tweede mening (second
opinion) vragen. Dit kan verschillende manieren:
- Vertel uw eigen zorgverlener dat u een tweede mening wilt. Hij kan u
doorverwijzen naar een collega.
- Vraag uw huisarts of hij een tweede mening voor u kan regelen. Hij kan u
verwijzen naar een andere zorgverlener.
- Uw zorgverzekeraars heeft meestal ook een regeling voor het geven van een
tweede mening. Neem voor de voorwaarden contact op met uw verzekeraar of
kijk in uw verzekeringspolis.
Kijk op
www.bigregister.nl
In het BIG-register (www.bigregister.nl)
kunt u zien of uw zorgverlener is geregistreerd als wettelijk erkend
deskundige. Ook kunt u hier zien of er tuchtmaatregelen aan uw zorgverlener
zijn opgelegd, omdat hij bijvoorbeeld de verkeerde diagnose heeft gesteld.
3. Onzorgvuldige
behandeling
Wat is behandeling
Met
behandeling worden alle medische verrichtingen bedoeld. En dat zijn er veel.
Een paar voorbeelden zijn onderzoek, diagnose, operatie en nazorg. Maar ook
verpleegkundige handelingen en het voorschrijven en verstrekken van
medicijnen zijn een vorm van behandeling.
Klachten
U bent
niet tevreden over de behandeling. U vindt dat de zorgverlener een fout
heeft gemaakt of onzorgvuldig is geweest. Bijvoorbeeld, uw huisarts heeft
verkeerde medicijnen voorgeschreven, een specialist heeft een operatie
verkeerd uitgevoerd, of een apotheek is slordig omgegaan met het verstrekken
van medicijnen.
Rechten
en plichten
WGBO
De relatie tussen u en uw zorgverlener is wettelijk geregeld. In de Wet op
de Geneeskundige Behandelingsovereenkomst (WGBO) zijn de rechten en plichten
van patiënten en zorgverleners vastgelegd. Volgens de WGBO is het de
plicht van de zorgverlener om zorg van goede kwaliteit te geven. Dat houdt
ook in dat hij u goed informeert over de diagnose, de behandeling, de
risico’s en andere mogelijke behandelingen.
De wet BIG
De wet op de Beroepen in de Individuele Gezondheidszorg (BIG) beschermt de
patiënt tegen ondeskundig handelen van zorgverleners. Volgens deze wet mogen
alleen zorgverleners met een wettelijk erkende opleiding een titel zoals
arts of verpleegkundige gebruiken. Ook mogen alleen vakbekwame zorgverleners
bepaalde handelingen uitvoeren. Zorgverleners die slechte kwaliteit van zorg
leveren of ten onrechte een titel gebruiken, kunnen strafmaatregelen worden
opgelegd.
Kwaliteitscriteria
De NPCF, de landelijke organisatie van patiëntenverenigingen, heeft
kwaliteitscriteria opgesteld waaraan goede zorg moet voldoen. Zo stelt de
NPCF dat de zorgverlener over de juiste deskundigheid moet beschikken om
zijn vak uit te oefenen en deze goed moet bijhouden.
Behandelplan
Een behandelplan is een goed hulpmiddel om goede kwaliteit van zorg te
bieden. Zeker voor ingrijpende behandelingen is een behandelplan aan te
bevelen.
TIPS
Vraag naar
complicaties
De zorgverlener is verplicht om u vooraf te informeren over eventuele
complicaties en bijwerkingen van de behandeling. U kunt hier ook zelf naar
vragen. Dit kan onjuiste verwachtingen wegnemen.
Vraag om een behandelplan
Vraag uw zorgverlener om een duidelijk behandelplan. Hierin staat
stapsgewijs de voorgestelde behandeling beschreven. Ook staat er is
informatie in over de risico’s en andere mogelijkheden voor behandeling. Een
goed behandelplan stelt u als patiënt in staat om te beoordelen of er sprake
is van goede zorg.
Bespreek uw onvrede
Bespreek met uw zorgverlener uw onvrede en twijfel over de uitvoering van de
behandeling. Vraag om uitleg en informatie. De zorgverlener zal u die geven.
Vraag een kopie van het medisch dossier op
Vraag bij uw zorgverlener een kopie van het medisch dossier op. Hierin staan
alle verrichte handelingen beschreven. Als u vragen heeft over de inhoud van
het medisch dossier, kunt u uw huisarts of een onafhankelijk medisch
adviseur, bijvoorbeeld van uw zorgverzekeraar, vragen om uitleg.
Kijk op www.bigregister.nl
In het BIG-register (www.bigregister.nl)
kunt u zien of uw zorgverlener is geregistreerd als wettelijk erkend
deskundige. Ook kunt u hier zien of er tuchtmaatregelen aan uw zorgverlener
zijn opgelegd, omdat hij bijvoorbeeld een behandeling onzorgvuldig heeft
uitgevoerd.
4.
Geen verwijzing
Wat is verwijzing?
Verwijzing houdt in dat uw zorgverlener u adviseert naar een andere
zorgverlener te gaan die meer kennis heeft over uw aandoening. Bijvoorbeeld,
uw huisarts verwijst u voor uw rugklachten naar een specialist in het
ziekenhuis of naar de fysiotherapeut.
Klachten
U
wordt niet doorverwezen, terwijl u dat wel graag wilt. Of u wordt te laat
verwezen of naar de verkeerde specialist. Daardoor kan de behandeling later
beginnen en neemt het genezingsproces langer in beslag.
Uit de praktijk
Mijn huisarts verwees me veel te
laat
Nadat mijn gebroken enkel genezen was, bleef ik maar pijn houden. Mijn enkel
had ook een rare kleur. Volgens de huisarts was op de foto’s echt niets meer
te zien en zou de pijn vanzelf over gaan. Dat gebeurde niet. Op een gegeven
moment suggereerde hij zelfs dat ik de pijn verzon! Nadat ik maar op consult
bleef gaan, heeft hij me naar een specialist gestuurd. Ik bleek
posttraumatische dystrofie te hebben. Een aandoening die zo snel mogelijk
adequaat moet worden behandeld. Als je te lang wacht kan die chronisch
worden. Ik had al maanden eerder verwezen kunnen worden.
Rechten en plichten
WGBO
De relatie tussen u en uw zorgverlener is wettelijk geregeld. In de Wet op
de Geneeskundige Behandelingsovereenkomst (WGBO) zijn de rechten en plichten
van patiënten en zorgverleners vastgelegd. In de WGBO staat niets over
verwijzing. Toch hoort een goede verwijzing bij goed en deskundig
handelen door de zorgverlener, en dus bij zorg van goede kwaliteit.
Kwaliteitscriteria
De NPCF, de landelijke organisatie van patiëntenverenigingen, heeft
kwaliteitscriteria opgesteld waaraan goede zorg moet voldoen. Zo stelt de
NPCF dat de zorgverlener het beste binnen de grenzen van zijn bekwaamheid
kan blijven en zonodig en op tijd naar andere zorgverleners verwijst. Hij
moet zich daarom bewust zijn van zijn eigen grenzen en weten waar u terecht
kan voor de meest adequate zorg.
Modelregeling Arts-Patiënt
In de Modelregeling Arts-Patiënt van de artsenorganisatie KNMG en de NPCF
staat over verwijzing dat zorgverleners zullen meewerken aan een verwijzing
als zij hiervan de medische noodzaak inzien. Een zorgverlener is niet
verplicht u door verwijzen. Als hij van mening is dat verwijzing niet
medisch noodzakelijk is, kan hij weigeren. Hij moet u dan informeren
waarom hij denkt dat het niet noodzakelijk is.
TIPS
Geef volledige
informatie
Informeer uw zorgverlener duidelijk en volledig over uw gezondheidsklachten.
Alleen met de juiste informatie kan de zorgverlener inschatten of verwijzing
noodzakelijk is.
Vraag om een tweede mening
Als u een verwijzing noodzakelijk vindt, maar uw zorgverlener weigert, kunt
u om een tweede mening (second opinion) vragen. Dit kan verschillende
manieren:
- Vertel uw eigen zorgverlener dat u een tweede mening wilt. Hij kan u
doorverwijzen naar een collega.
- Vraag uw huisarts of hij een tweede mening voor u kan regelen. Hij kan u
verwijzen naar een andere zorgverlener.
Uw zorgverzekeraar heeft meestal ook een regeling voor het geven van een
tweede mening. Neem voor de voorwaarden contact op met uw verzekeraar of
kijk in uw verzekeringspolis.
a. Onheuse
bejegening
Wat is bejegening?
Bejegening is de manier waarop u en uw zorgverlener met elkaar omgaan. Als
het goed is, gaat dat op een respectvolle en gelijkwaardige manier. Een
medische behandeling verloopt beter als er een basis van vertrouwen is.
Daarom is een goede relatie tussen patiënt en zorgverlener heel belangrijk.
Klachten
Uw
huisarts noemt u een zeur, een specialist neemt geen tijd voor u, of uw
tandarts is erg kortaf. Het zijn allemaal voorbeelden van een onheuse
bejegening. Veel patiënten weten zich geen houding te geven als zij zich
onheus bejegend voelen. Ze worden boos of voelen zich beledigd.
Rechten
en plichten
WGBO
De relatie tussen u en uw zorgverlener is wettelijk geregeld. In de Wet op
de Geneeskundige Behandelingsovereenkomst (WGBO) zijn de rechten en plichten
van patiënten en zorgverleners vastgelegd. In de WGBO staat het begrip ‘goed
hulpverlenerschap’. Dit betekent dat de zorgverlener u met respect behoort
te bejegenen.
De wet BIG
De wet op de Beroepen in de Individuele Gezondheidszorg (BIG) beschermt
de patiënt tegen ondeskundig handelen van zorgverleners. Dit heeft ook
betrekking op bejegening. Deskundig handelen betekent dat de zorgverlener op
een respectvolle wijze omgaat met de patiënt.
Kwaliteitscriteria
De NPCF, de landelijke organisatie van patiëntenverenigingen, heeft
kwaliteitscriteria opgesteld waaraan goede zorg moet voldoen. Zo stelt de
NPCF dat de zorgverlener u met respect en vertrouwen moet benaderen. U bent
als patiënt vooral een mens en meer dan een aandoening of ziekte. De
zorgverlener neemt de tijd om te luisteren naar uw verhaal, en informeert u
volledig over de diagnose, onderzoek en behandeling. Dit kost tijd, maar dat
hoort bij goede zorgverlening.
Uiteraard gaat u op uw beurt op respectvolle wijze met de zorgverlener om. U
komt bijvoorbeeld op tijd op een consult en komt de afspraken over een
behandeling na.
TIPS
Eerst naar uw
zorgverlener
Bespreek problemen eerst met uw zorgverlener. Zeker als u bij hem in de
praktijk wilt blijven of de relatie met hem wilt herstellen, is het
verstandig de problemen eerst bespreekbaar te maken. Als u een gesprek te
eng of bedreigend vindt, schrijf dan eerst een brief met uw vraag of klacht
(link naar voorbeeldbrief).
Verander van zorgverlener
Als u niet met uw zorgverlener kunt opschieten, kunt u van zorgverlener
veranderen. In de Wet op de Geneeskundige Behandelingsovereenkomst (WGBO) is
geregeld dat u vrij bent in het kiezen van de zorgverlener. In de praktijk
kan het moeilijk zijn dit recht te verwezenlijken, bijvoorbeeld vanwege
wachtlijsten of een tekort aan huisartsen. Soms heeft de zorgverlener van uw
keuze geen ruimte in zijn praktijk
Welk type zorgverlener?
Vertel uw huisarts naar welk type zorgverlener u wilt worden verwezen.
Bijvoorbeeld een vrouwelijke arts of een zorgverlener met een bepaalde
overtuiging. Ook hierbij geldt dat deze zorgverleners niet altijd
beschikbaar zijn of lange wachttijden kunnen hebben.
b. Geen tijd en
aandacht
Wat is tijd en aandacht?
Tijdens een consult heeft u voldoende gelegenheid om vragen te stellen,
antwoorden te geven en informatie tot u te nemen. Uw zorgverlener is tijdens
het consult met u bezig en niet met andere dingen.
Klachten
U staat alweer buiten zonder dat u naar uw gevoel uw verhaal goed heeft
kunnen vertellen. Of uw huisarts kijkt tijdens het consult steeds op zijn
beeldscherm in plaats van naar u.
Rechten en plichten
WGBO
De relatie tussen u en uw zorgverlener is wettelijk geregeld. In de Wet op
de Geneeskundige Behandelingsovereenkomst (WGBO) zijn de rechten en plichten
van patiënten en zorgverleners vastgelegd. In de WGBO staat het begrip
‘goed hulpverlenerschap’. Dit betekent dat de zorgverlener u met respect
behoort te bejegenen.
De wet BIG
De wet op de Beroepen in de Individuele Gezondheidszorg (BIG) beschermt de
patiënt tegen ondeskundig handelen van zorgverleners. Dit heeft ook
betrekking op bejegening. Deskundig handelen betekent dat de zorgverlener
op een respectvolle wijze omgaat met de patiënt en voldoende tijd en
aandacht schenkt.
Kwaliteitscriteria
De NPCF, de landelijke organisatie van patiëntenverenigingen, heeft
kwaliteitscriteria opgesteld waaraan goede bejegening in de zorg zou moeten
voldoen. Zo moet de zorgverlener u met respect en vertrouwen benaderen. U
bent als patiënt vooral een mens en meer dan een aandoening of ziekte. De
zorgverlener neemt de tijd neemt om te luisteren naar uw verhaal, en
informeert u volledig over de diagnose, onderzoek en behandeling. Dit kost
tijd, maar dat hoort bij goede zorgverlening.
Uiteraard heeft u op uw beurt voldoende tijd en aandacht voor de
zorgverlener. U komt bijvoorbeeld op tijd op een consult en komt de
afspraken over een behandeling na.
c. Ongewenste
intimiteiten
Wat zijn ongewenste
intimiteiten?
Het
begrip ‘ongewenste intimiteiten’ is zeer ruim. Het gaat om ongewenst gedrag
van seksuele aard. Hieronder valt lichamelijke aanraking, maar het kan
ook gaan om opmerkingen, vragen of een manier van kijken.
Klachten
Uw
zorgverlener informeert onnodig naar uw privé-situatie. U heeft het idee dat
hij onnodig lichamelijk onderzoek uitvoert. Of hij legt steeds een hand op
uw schouder.
Rechten en plichten
WGBO
De relatie tussen u en uw zorgverlener is wettelijk geregeld. In de Wet op
de Geneeskundige Behandelingsovereenkomst (WGBO) zijn de rechten en plichten
van patiënten en zorgverleners vastgelegd. In de WGBO staat het begrip
‘goed hulpverlenerschap’. Dit betekent dat de zorgverlener u met respect
behoort te bejegenen.
Gedragsregels
De beroepsvereniging van artsen KNMG heeft gedragsregels voor artsen
opgesteld. Daarin is expliciet vastgelegd dat artsen zich binnen de
hulpverlening onthouden van contacten van seksuele aard. Verbale of
lichamelijke intimiteiten zijn niet toegestaan.
De wet BIG
De wet op de Beroepen in de Individuele Gezondheidszorg (BIG) beschermt de
patiënt tegen ondeskundig handelen van zorgverleners. Dit heeft ook
betrekking op bejegening. Deskundig handelen betekent dat de zorgverlener
op een respectvolle wijze omgaat met de patiënt. Wanneer een zorgverlener
zich te buiten gaan aan ongewenste intimiteiten kunt u via het Regionaal
Tuchtcollege een klacht tegen hem indienen.
TIPS
Vermoedens?
Bespreek het!
Wanneer u denkt dat er sprake is van ongewenste intimiteiten, maar dit niet
zeker weet, bespreek dit dan met iemand die u vertrouwt. Samen kunt u beter
beoordelen of er sprake is van abnormaal gedrag. U kunt hierover ook contact
opnemen met het Informatie- en Klachtenbureau Gezondheidszorg (IKG).
Stap naar de vertrouwenspersoon
Sommige zorginstellingen hebben een vertrouwenspersoon voor ongewenste
intimiteiten. Met deze persoon kunt u praten over wat er is gebeurd. Het IKG
kan u helpen uit te zoeken of er een vertrouwenspersoon is.
Ongewenst gedrag? Vertel het meteen!
Wanneer uw zorgverlener zich in uw ogen ongewenst gedraagt, probeer hem dan
duidelijk te maken dat u dit niet op prijs stelt. Soms is de zorgverlener
zich niet bewust van zijn gedrag.
Een
klacht? Melden
Voorbeeldbrieven (bron:IKG)
Voorbeeldbrieven
De klachtbrief
Als je een klacht
schriftelijk indient, doe dat in de vorm van een brief. In deze klachtbrief
vermeldt je in elk geval:
- je naam, adres en geboortedatum
- de naam en het praktijk- of woonadres van degene over wie je klaagt
- de inhoud van uw klacht (zo kort en feitelijk mogelijk)
- de brief voorzien van je handtekening
Hieronder vindt je
twee modellen van klachtbrieven. Deze kunnen een handig hulpmiddel
zijn.
A. Klachtbrief
aan instelling of zorgverlener (arts)
Klachtbrief aan
instelling of zorgverlener over:
bejegening / medisch handelen / organisatie van de zorg / schending van
patiëntenrechten, met als doel om tot een oplossing met de instelling of
zorgverlener te komen.
Aan: [naam
en adres zorgverlener / instelling]
Betreft: Ongenoegen
met betrekking tot [de
door u uitgevoerde medische behandeling / uw bejegening / uw organisatie van
de zorg / een schending van mijn patiëntenrecht].
[uw
woonplaats, datum]
Geachte heer /
mevrouw,
In
de periode [begin
datum van de behandeling]
tot [eind datum
van de behandeling]
ben ik bij u onder behandeling [geweest]
wegens [beschrijving
van de aandoening].
Over deze behandeling ben ik niet tevreden.
Mijn klacht betreft:
[aangeven waar
de klacht over gaat].
Ik verzoek u, binnen
twee weken na dagtekening van deze brief, uw visie / reactie te geven.
Uiteraard ben ik bereid met u een gesprek hier over aan te gaan.
In afwachting van uw
reactie verblijf ik,
hoogachtend,
[uw
handtekening]
[uw naam, adres, telefoonnummer]
B. Klachtbrief aan
de klachtencommissie
Klachtbrief aan de
klachtencommissie
over bejegening / medisch handelen / organisatie zorg / schending
patiëntenrechten, met als doel het krijgen van een uitspraak over uw klacht.
Aan: [adres
klachtencommissie]
Betreft: Verzoek om
behandeling van een klacht over [naam
instelling of zorgverlener]
te [vestigingsplaats].
[uw
woonplaats, de datum]
Geachte heer /
mevrouw,
In
de periode [begin
datum van de behandeling]
tot [eind datum
van de behandeling]
ben ik onder behandeling [geweest]
bij [naam en
functie zorgverlener / instelling].
Over de behandeling / bejegening ben ik niet tevreden.
Mijn klacht betreft:
[aangeven waar
de klacht over gaat].
Ik vraag u een
onderzoek in te stellen naar de gang van zaken en mij na afronding daarvan
te informeren over uw bevindingen en eventuele aanbevelingen richting de
zorgverlener / instelling. Ook
zou ik graag zo spoedig mogelijk worden geïnformeerd over de procedure,
waaronder de mogelijkheid om mijn klacht mondeling toe te kunnen lichten.
Bij voorbaat dank
voor uw medewerking,
hoogachtend,
[uw
handtekening]
[uw naam,
adres, telefoonnummer]
|